Χρήστος Βακαλόπουλος » Χρήστος Βακαλόπουλος http://christosvakalopoulos.gr 1956 - 1993 Mon, 08 Jun 2015 20:44:20 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.2.38 Η 21 Απριλίου κι εμείς – Χ. Βακαλόπουλος 1992 http://christosvakalopoulos.gr/21-apriliou/ http://christosvakalopoulos.gr/21-apriliou/#comments Mon, 08 Jun 2015 19:18:42 +0000 http://localhost/vaknew/?p=99 Δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί στο γυμνάσιο στη διάρκεια της δικτατορίας.Μαζευτήκαμε τότε γύρω από ένα συγκρότημα ροκ, τους Peppers και αργότερα Ρέμπελους, που πρόλαβαν να παίξουν σε μερικές συναυλίες και να βγάλουν ένα δίσκο σαράντα πέντε στροφών στην εταιρεία Zodiac, λίγο πριν διαλυθούν μέσα σ’ αυτή την παρεξήγηση που ονομάσθηκε μεταπολίτευση. Πίσω μας είχαμε έναν κόσμο ουσιώδους αφέλειας που δεν τον ξαναβρήκαμε ποτέ, παρ’ όλο που τα πρώτα χρόνια της χούντας συνέχιζε ακόμα να υπάρχει – οι άνθρωποι έβγαζαν καρέκλες στους δρόμους της Κυψέλης, οι θερινοί κινηματογράφοι γέμιζαν στις ταράτσες, στα πάρτυ όλοι ντρεπόντουσαν με την άνεσή τους. Όμως αυτός ο κόσμος άρχισε να εξαφανίζεται σε όφελος της τηλεόρασης, των ντισκοτέκ και του φαινομενικού αντίβαρού τους, της αμφισβήτησης.

Μπήκαμε στη δικτατορία μικρά παιδιά που δεν ήξεραν να ερωτεύονται και να ντρέπονται, να ελπίζουν και να χαίρονται, και βγήκαμε από εκεί κάτι κουρασμένα παλληκάρια ασχέτως ηλικίας, υποψιασμένοι για τα πάντα, έτοιμοι να αναλύσουν το παραμικρό, ανίκανοι να ψωνισθούμε με κάτι, στρατιώτες ενός μέλλοντος που ερχόταν με σιγουριά αλλά δεν φάνηκε ποτέ, ενός μετά που μας έχει αρπάξει από το λαιμό και δε λέει να μας αφήσει ήσυχους ούτε δευτερόλεπτο. Εφτά ολόκληρα χρόνια μαθαίναμε ο ένας τον άλλο να περιφρονεί τον τόπο του και να θαυμάζει ένα μυθικό τόπο, αποτελούμενο από συγκροτήματα ροκ, φοιτητικές εξεγέρσεις, ξεσπάσματα της κραιπάλης, ελεύθερες σχέσεις, πρίγκηπες της παρακμής, χιλιάδες παιδικές χαρές για μεγάλους. Μάθαμε να περιμένουμε κάτι και ξεμάθαμε να βλέπουμε τι γινόταν γύρω μας. Την ώρα που ο Παττακός εκτελούσε το εθνοσωτήριο έργο του μαζεύοντας γόπες στην οδό Πατησίων και ο Καράγιωργας έχανε το χέρι του ώστε να γίνει αργότερα υπουργός ο Κατσιφάρας, εμείς φανταζόμαστε τη ζωή σαν ένα σόλο του Τζίμι Χέντριξ ή μια ροχάλα του Κον Μπεντίτ. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έπαιρνε την όψη της οδού Αχαρνών αλλά αυτό δεν μας ένοιαζε καθόλου, η Ελλάδα δεν υπήρχε για μας, όπως δεν υπήρχε και για όλους αυτούς τους αντιστασιακούς που ήρθαν αργότερα από το εξωτερικό μ’ αυτό το κουρασμένο ύφος του ανθρώπου-που-ένοιωσε-τα-πάντα-στο-πετσί-του, την Ελλάδα τη χαρίζαμε στους χουντικούς μαζί με το δημοτικό τραγούδι. Εμείς οι ίδιοι, στρατιώτες του μέλλοντος, βάλαμε ένα χεράκι ώστε να την κρύψουμε για πάντα από τους εαυτούς μας και σχεδόν την τελειώσαμε μέσα μας.

Από την 21η Απριλίου και μετά η ελληνική κοινωνία εγκατέλειψε τον εαυτό της και δεν γύρισε πίσω ποτέ.Μέχρι τότε ήξερε να ζει και να πεθαίνει, να ερωτεύεται και να ματώνει, γνώριζε όλες αυτές τις εντάσεις που τις σάρωσε η χούντα, η τηλεόραση, η αντίσταση στη χούντα, η αντίσταση στην τηλεόραση, η κατανάλωση, η αντίσταση στην κατανάλωση, ο Νίκος Μαστοράκης, τα συγκροτήματα ροκ ως αντίσταση στον Νίκο Μαστοράκη. Χούντα και αντίσταση πήγαν μαζί και συνεχίζουν να πηγαίνουν μαζί κι εκείνο που χάθηκε είναι ο ρυθμός της καθημερινής ζωής που συνδεόταν πάντα σ’ αυτόν τον τόπο με τους αιώνες, αυτούς τους φτωχούς αιώνες που τους αφήσαμε πίσω για πάντα δημιουργώντας συγκροτήματα ροκ, συγκροτήματα ελεύθερων σχέσεων, συγκροτήματα πολιτιστικών συλλόγων, συγκροτήματα πλήξης, συγκροτήματα γκρίνιας FM stereo. Οι άνθρωποι δεν βγάζουν πια καρέκλες στους δρόμους, οι θερινοί κινηματογράφοι γκρεμίζονται, στα πάρτυ δεν ντρέπεται κανείς, η καχυποψία έχει εγκατασταθεί παντού, πολύ ωραία τα καταφέραμε. Οι Ρέμπελοι διαλύθηκαν τη στιγμή που ο Καραμανλής πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, τα μέλη τους πήγαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Εγώ έμεινα πίσω και νοιώθω πολύ αμήχανος όταν τους βλέπω – νομίζω άλλωστε ότι και σ’ αυτούς συμβαίνει το ίδιο.

Δεν είμαστε πια ο εαυτός μας και το ξέρουμε. Όλοι μας φτιάξαμε ένα συγκρότημα στη διάρκεια της δικτατορίας και τώρα το διαλύουμε συνεχώς, γιατί αυτό που επιθυμήσαμε – η μυθική ευρωπαϊκή παιδική χαρά – αποδείχθηκε εξ ίσου ξενέρωτο με τη χουντική αντιαισθητική πραγματικότητα. Οι συνταγματάρχες, αυτοί οι «κακοί του καφενείου» που πήραν την εξουσία, μας οδήγησαν στο στρατόπεδο της καχυποψίας, μας έχωσαν μέσα στην ιδεολογία από την οποία δεν βγήκαμε ποτέ, ακόμη και σήμερα που ιδεολογία μας είναι η διαφήμιση. Αν είναι να ξανακάνουμε κάποιο συγκρότημα, πρέπει να τα έχουμε υπ’ όψη μας όλα αυτά και να επιστρέψουμε πίσω, όχι με σημαίες και γελοία ταμπούρλα, να γυρίσουμε πίσω μέσα μας, χωρίς να το πούμε σε κανέναν. Διαφορετικά, πρέπει να μείνουμε αμήχανοι όπως είμαστε, αποφεύγοντας την πολλή παρέα.

Χρήστος Βακαλόπουλος, 1992
Κείμενο από το 5ο τεύχος του περιοδικού Ιστός
]]> http://christosvakalopoulos.gr/21-apriliou/feed/ 0 Είμαστε όλοι κινηματογραφιστές – Χ. Βακαλόπουλος 1988 http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografistes/ http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografistes/#comments Mon, 08 Jun 2015 19:15:45 +0000 http://localhost/vaknew/?p=97 Επειδή η ζωή γέμισε παραισθήσεις, ο κινηματογράφος είναι απαραίτητος γιατί μας επιστρέφει στην εσωτερική ζωή και αποτελεί τον απόηχό της. Ο κόσμος είναι ντυμένος με εικόνες από τα γεννοφάσκια μας και ανάμεσα σε εμάς και την πραγματικότητα ξετυλίγεται μια αόρατη ταινία, μέσα στην οποία καλούμαστε να ζήσουμε ως φαντάσματα. Οι μεγάλες ταινίες παραμερίζουν αυτή την ταινία της ζωής μας, που παρεμβάλλεται ανάμεσα στους εαυτούς μας και στην πραγματικότητα. Τότε εμφανίζονται τα πράγματα «ως έχουν» κι εμείς απέναντί τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα των ταινιών του Ρενουάρ, του Ντράγιερ, του Νίκολας Ραίη, του Μπρεσσόν, του Ταρκόφσκι, του Χίτσκοκ, του Αλέξη Δαμιανού, του Κένζι Μιζογκούσι, του Τζων Κασσαβέτη, του Ερίκ Ρομέρ, του Ρομπέρτο Ροσσελίνι.
Ο πραγματικός κινηματογράφος ξεπερνάει τις υπόλοιπες τέχνες όχι γιατί τις συνθέτει όπως υποστηρίζουν αόμματοι δημοσιογράφοι αλλά γιατί εκπληρώνει μια βαθύτατη ανάγκη του ανθρώπου: να δει και ν” ακούσει χωρίς ενδιάμεσους ( κυβερνήσεις, πολιτικούς, εφημερίδες, τηλεοράσεις κτλ ). Να δούμε και ν’ ακούσουμε: έναν άνθρωπο που κάνει μια γκριμάτσα απελπισίας, μια γυναίκα να αναλύεται σε λυγμούς ή ένα παιδί να κοροϊδεύει… Απλά πράγματα που το μάτι μας έχει μάθει να τα αποφεύγει. Μερικές ταινίες τα επαναφέρουν στην ημερήσια διάταξη και έτσι μας ενώνουν με τη ζωή μ” ένα δεσμό σχεδόν αόρατο.
Οι εφευρέτες του κινηματογράφου τον προόριζαν για τη βιομηχανία. Όμως ο κινηματογράφος τους διέψευσε κι έγινε η τέχνη χάρη στην οποία επικοινώνησαν οι αναλφάβητοι στις αρχές του αιώνα. Η δύναμή του ήταν η αδυναμία του, το ότι παρασύρθηκε από τις φαινομενικά άναρχες εκδηλώσεις της ζωής και τις ακολούθησε. Ο κινηματογράφος αποτέλεσε εδώ και εκατό χρόνια περίπου τη μεγαλύτερη βουτιά μέσα στην πραγματικότητα ενώ κατηγορήθηκε συχνά για το αντίθετο. Η προσφορά του είναι ανυπολόγιστη: εξοικείωσε την ανθρωπότητα με το δέος της ζωής και των πραγμάτων, έδωσε εικόνα ακόμα και στον φόβο του θανάτου.
Ο κινηματογράφος δεν περνάει καμιά κρίση όπως υποστηρίζουν (και πάλι οι δημοσιογράφοι) κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν αφορά τεχνικές, μηχανήματα ή εργαστήρια αλλά υπάρχει μέσα στα ίδια τα πράγματα. Η ίδια η ανάγκη μας να συνδέσουμε τα πράγματα βλέποντας και ακούγοντας μας οδηγεί να κάνουμε κινηματογράφο καθημερινά χωρίς να το ξέρουμε. Τις περισσότερες φορές βέβαια υποκύπτουμε σε σκηνοθεσίες άλλων, μιλάμε επίσημα, για παράδειγμα, ή ντρεπόμαστε να κοιτάξουμε κάτι. Όταν όμως η ανάγκη μας σπρώξει υψώνουμε το βλέμμα και στήνουμε αυτί. Τότε ο κόσμος αποκαλύπτεται στην εσωτερική αλήθεια του. Είμαστε όλοι κινηματογραφιστές κι επειδή φοβόμαστε δεν κάνουμε όλοι ταινίες. Αυτός ο φόβος όμως αποτελεί και σεβασμό για τις ταινίες αυτών που τόλμησαν, εκείνων που έγιναν τα μάτια μας και τα αυτιά μας. Αυτοί ρίχνουν τις γέφυρες με τη δημιουργία, τη ζωή, τον θάνατο, τους ανθρώπους, τον κόσμο. Ας κυκλοφορήσουμε λοιπόν άφοβα από ταινία σε ταινία.

]]> http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografistes/feed/ 0 Ο Χρήστος Βακαλόπουλος στην Κινηματογραφική Λέσχη http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografiki-lesxi/ http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografiki-lesxi/#comments Mon, 08 Jun 2015 19:12:39 +0000 http://localhost/vaknew/?p=95

]]> http://christosvakalopoulos.gr/kinimatografiki-lesxi/feed/ 0 Αποσπάσματα ταινιών http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%bd/ http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%bd/#comments Sun, 07 Jun 2015 15:59:56 +0000 http://localhost/vaknew/?p=87 Παρακαλώ, Γυναίκες μην κλαίτε

Απόσπασμα 1

Απόσπασμα 2

Βεράντες

Απόσπασμα 1

Απόσπασμα 2

Όλγα Ρόμπαρντς

Απόσπασμα 1

Απόσπασμα 2

Απόσπασμα 3

 

]]> http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%bd/feed/ 0 Παρακαλώ, Γυναίκες μην κλαίτε http://christosvakalopoulos.gr/please-ladies-dont-cry/ http://christosvakalopoulos.gr/please-ladies-dont-cry/#comments Sun, 07 Jun 2015 15:15:44 +0000 http://localhost/vaknew/?p=71 Το καλοκαίρι του 1992, δυο διάσημοι αγιογράφοι (και αστρονόμοι) καταφθάνουν από την Αθήνα σ” ένα ορεινό χωριό της Αρκαδίας, για ν’αποκαταστήσουν τις κατεστραμμένες τοιχογραφίες σε βυζαντινό εξωκλήσι του δέκατου πέμπτου αιώνα. Η άφιξή τους κατακλύζει με νέα ζωή την ξεχασμένη εκκλησία, αλλά η ταινία αναγκάζεται να παρακολουθεί την…μη επιτέλεση του έργου έως και τον ερχομό του χειμώνα, οπότε και οι δυο διάσημοι αγιογράφοι (και αστρονόμοι) κατεβαίνουν προς τη θάλασσα για να ξεχειμωνιάσουν… Ασφαλώς, σ’αυτό το συνεχές διπολικό στοιχείο («αγιογράφοι» και «αστρονόμοι») στηρίζεται η ταινία «Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε», όχι μόνο ως φυσική εξέλιξη των δυο προηγούμενων ταινιών του Τσιώλη, («Ακατανίκητοι εραστές» 1988, και «Έρωτας στη χουρμαδιά» 1990), αλλά και ως πρόταση για το τι είδους κινηματογράφος ταιριάζει στην ελληνική πραγματικότητα. Η ταινία, ως μοντέλο, ακροβατεί με οίστρο ανάμεσα στο χειροπιαστό και το όραμα, στο κωμικό και το τραγικό, στην αίσθηση του φτηνού, του χειροποίητου και την ψευδαίσθηση της πολυτέλειας και της υπερπαραγωγής. Τίποτα στην ταινία δεν είναι αυτό που φαίνεται, αλλά και τίποτα δεν φαίνεται όπως είναι. Τι να πει κανείς για μια ταινία που το κρισιμότερο ερώτημά της είναι αν οι δύο ήρωες της αγιογραφούν αφού παρατηρήσουν τον ουρανό με το τηλεσκόπιο; Προφανώς, η ταινία μας κλείνει συνεχώς το μάτι. Κι εμείς, παγιδευμένοι στον ορθολογισμό μας, χρειάζεται λίγο να προσπαθήσουμε ώστε να μην το συλλάβουμε ως μειονέκτημα.

Πρωτότυπος Τίτλος:
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΗ ΚΛΑΙΤΕ…
Ξένος τίτλος:
PLEASE WOMEN DON’T CRY

Χρονιά Παραγωγής:
1992
Σκηνοθέτης:
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
Είδος:
ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ, ΚΩΜΩΔΙΑ

Σενάριο:
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Δ/ντής Φωτογραφίας:
ΚΑΨΟΥΡΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Μοντάζ:
ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
Ηχολήπτης:
ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Ενδυματολόγος:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΜΠΟΥΛΗ ΜΕΝΙΑ, ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Μουσική Σύνθεση:
ΜΠΕΚΟΣ ΜΑΚΗΣ

Βοηθ. Σκηνοθέτη:
ΜΙΧΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΧΑΡΗΣ
Μακιγιάζ:
ΚΟΣΣΥΦΙΔΟΥ ΛΙΝΑ
Δ/ντής Παραγωγής:
ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Παραγωγή:
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝHΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΚΚ)
Παραγωγός:
ΓΑΒΡΗΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Ηθοποιοί:
ΜΠΑΚΙΡΤΖΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ
ΒΛΑΧΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΜΑΣΚΛΑΒΑΝΟΥ ΔΩΡΑ
ΚΕΚΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΑΙΜΙΛΥ
ΓΑΒΡΗΛΟΥ ΕΒΕΛΙΝ
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΘΥΜΙΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΡΑΤΟΣ
ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΨΥΧΟΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΜΠΟΥΛΗ ΓΟΥΝΑΡΗ ΝΤΙΝΑ
ΚΟΜΠΟΤΙΑΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ
ΜΠΟΓΡΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΛΥΓΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΛΥΓΙΑ ΕΛΕΝΗ
ΚΙΟΥΚΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΦΟΥΣΙΑΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΦΟΥΣΙΑΝΗ ΕΥΓΕΝΙΑ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΝΤΙΝΟΣ
ΑΡΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ
ΜΟΥΓΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΑΛΤΕΖΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ
ΓΛΗΝΟΥ ΒΟΥΛΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΚΟΥΛΑΡΜΑΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Χρώμα:
ΕΓΧΡ.
Ήχος:
ΗΧΟΣ

Βραβεία-Διακρίσεις:
ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (33ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1992
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (33ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1992
ΣΕΝΑΡΙΟΥ
ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΠΟ – (ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)
ΕΛΛΑΔΑ 1993
ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

]]> http://christosvakalopoulos.gr/please-ladies-dont-cry/feed/ 1 Όλγα Ρόμπαρντς http://christosvakalopoulos.gr/olga-robarts/ http://christosvakalopoulos.gr/olga-robarts/#comments Sun, 07 Jun 2015 14:58:06 +0000 http://localhost/vaknew/?p=62 Ενώ η Αθήνα έχει αναστατωθεί από μια σειρά φόνων διακεκριμένων Αράβων επιχειρηματιών, ο Δημήτρης, ένας νεαρός κλέφτης, ανακαλύπτει τυχαία την ταυτότητα της δολοφόνου, μιας ιδιόρρυθμης Ελληνοαμερικάνας που είχε γεννηθεί στην Αθήνα και ονομαζόταν Όλγα Ρόμπαρντς. Ο νεαρός άντρας αποφασίζει ότι πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίσει αυτή τη γυναίκα και ζητά τη βοήθεια του Επιστήμονα, ενός φυγόδικου ερημίτη που θεωρείται πραγματική αυθεντία στο έγκλημα. Μαζί θα συναντήσουν τη δολοφόνο, που θα αποδειχθεί μια χαρισματική γυναίκα στο χείλος του θανάτου.

 

Πρωτότυπος Τίτλος:
ΟΛΓΑ ΡΟΜΠΑΡΝΤΣ

 Ξένος τίτλος:
OLGA ROBARTS

 Χρονιά Παραγωγής:
1989

 Σκηνοθέτης:
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 Είδος:
ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ, ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

 Σενάριο:
ΚΙΟΥΚΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ, ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 Δ/ντής Φωτογραφίας:
ΣΙΝΑΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

 Μοντάζ:
ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

 Ηχολήπτης:
ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

 Σκηνογράφος:
ΚΥΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ

 Ενδυματολόγος:
ΚΥΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ

 Μουσική Σύνθεση:
ΞΥΔΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ

 Βοηθ. Σκηνοθέτη:
ΚΙΟΥΚΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

 Βοηθ. Δ/ντή Φωτογραφίας:
ΚΑΡΑΤΖΟΥΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΔΑΜΑΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΝΤΕΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ

 Μακιγιάζ:
ROMERO ALICIA

 Ειδικά Εφέ:
ΣΑΜΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

 Μηχανικός Ήχου:
ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ

 Φωτογράφος-Πλατώ:
ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 Δ/ντής Παραγωγής:
ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

 Ειδικός Συνεργάτης:
ΔΡΟΥΒΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

 Παραγωγή:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ 1 (Ε.Τ. 1), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝHΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΕΚΚ)

 Παραγωγός:
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

 Ηθοποιοί:
ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ ΟΛΙΑ
ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΤΣΑΚΩΝΑΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΤΣΙΩΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΣΙΜΕΩΝΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΣΩΦΡΟΝΙΑΔΟΥ ΕΥΡΙΔΙΚΗ
ΛΙΑΣΚΟΣ ΝΙΚΟΣ
ΠΟΛΥΖΩΝΗΣ ΘΟΔΩΡΗΣ
ΨΑΡΗ ΚΕΒΗ
ΚΟΝΤΙΖΑΣ ΜΑΚΗΣ
ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΑΝΝΑ
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΣ ΕΥΡΗΣ
ΚΙΟΥΚΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΤΖΙΤΖΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
ΒΑΝΙΑΣ
ΤΖΙΡΤΖΙΛΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΠΕΤΡΟΥ ΛΕΛΟΥΔΑ
ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΑΥΛΟΥ ΠΛΑΤΩΝ
ΖΗΝΙΑΔΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΚΑΡΑΤΖΟΥΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΑΒΔΕΛΑΣ ΜΩΡΙΣ
ΛΑΓΟΥΡΟΥ ΜΑΡΙΑΝΑ
ΚΑΚΙΣΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΛΟΥΚΙΑ
ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
 Χρώμα:
ΕΓΧΡ.

 Ήχος:
ΗΧΟΣ

 Βραβεία-Διακρίσεις:
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΑΛΟΝΙΚΗς (300) ΕΛΛΑΔΑ 1989:
ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑΣ

 

]]> http://christosvakalopoulos.gr/olga-robarts/feed/ 0 Η ονειρική υφή της πραγματικότητας http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%85%cf%86%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82/ http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%85%cf%86%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82/#comments Sun, 07 Jun 2015 14:29:42 +0000 http://localhost/vaknew/?p=51 BOOKS 7Τίτλος: Η ονειρική  υφή της πραγματικότητας

Συγγραφέας: Χρήστος Βακαλόπουλος (Επιμέλεια: Κ. Λιβιεράτος)

Εκδότης: Εστία 2005

Σελίδες:  719 σ.

ISBN: 9600512299

 

Χρήστος Βακαλόπουλος – Η ονειρική υφή της πραγματικότητας (Σελίδες: 287-290, 389-416, 449-454, 487-488

Χρήστος Βακαλόπουλος – Η ονειρική υφή της πραγματικότητας – (Σελίδες: 384-416)

]]> http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%85%cf%86%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82/feed/ 0 Οι πτυχιούχοι http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%cf%84%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf%ce%b9/ http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%cf%84%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf%ce%b9/#comments Sun, 07 Jun 2015 14:24:38 +0000 http://localhost/vaknew/?p=48 BOOKS 6Τίτλος: Οι πτυχιούχοι

Συγγραφέας: Χρήστος Βακαλόπουλος

Εκδότης: Εστία 1996

Σελίδες: 221 σ.

ISBN: 9600506981

 

Χρήστος Βακαλόπουλος – Οι Πτυχιούχοι – (Σελίδες: 201-206)

]]> http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%cf%84%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf%ce%b9/feed/ 0 Νέες αθηναϊκές ιστορίες http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82/ http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82/#comments Sun, 07 Jun 2015 14:16:15 +0000 http://localhost/vaknew/?p=43 BOOKS 2Τίτλος: Νέες αθηναϊκές ιστορίες

Συγγραφέας: Χρήστος Βακαλόπουλος

Εκδότης: Εστία 1989

Σελίδες: 110 σ.

ISBN: 9789600500233

 

Χρήστος Βακαλόπουλος – Νέες Αθηναϊκές Ιστορίες – (Σελίδες: 57-70)

]]> http://christosvakalopoulos.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82/feed/ 0 Η γραμμή του ορίζοντος http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82/ http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82/#comments Sun, 07 Jun 2015 14:07:39 +0000 http://localhost/vaknew/?p=38 BOOKS 4Τίτλος: Η γραμμή του ορίζοντος

Συγγραφέας: Χρήστος Βακαλόπουλος

Εκδότης:  Εστία 1991

Σελίδες: 162 σ.

ISBN: 9600503354

Χρήστος Βακαλόπουλος – Από την γραμμή του ορίζοντος – (Σελίδες: 21-26)

]]> http://christosvakalopoulos.gr/%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82/feed/ 0